Rouw en verliesbegeleiding


... geeft ruimte

Wanneer verdriet en zorgen bespreekbaar worden gemaakt, is dat een opluchting voor kinderen. Dat geeft ruimte. Ruimte in het hoofd en in het hart.
Kinderen zijn echte zorgers en beschermers. Zorgen van hun ouder(s) voelen ze haarfijn aan. Verdriet voelen of zien bij de ouder(s) is verschrikkelijk moeilijk. Het wegstoppen ligt dan snel op de loer. Zo beschermen de kinderen hun ouder(s) en soms ook een beetje zichzelf.
Maar juist wanneer ze de ruimte krijgen om op een speelse manier hun gevoelens op een rij te krijgen, geeft dat opluchting.
Het stille kind, wat liever niet gezien wordt, zal zichzelf wat minder wegcijferen.
Het onrustige kind, wat zo hard kan schreeuwen, zal meer rust in zichzelf voelen.


Voor kinderen

Dat kinderen al op jonge leeftijd met zorgen en stress te maken krijgen, heb ik op school als groepsleerkracht heel vaak gezien.
Op een speelse manier begeleid ik kinderen, individueel (of in een groep), die een rugzak met zich mee dragen die even niet meer te tillen is. Door samen te kijken naar wat moeilijk gaat, of verdriet te bespreken wat verstopt zit, maken we de zware rugzak beter hanteerbaar.
Daarbij gaat het om vertrouwen hebben in het kind, uitgaan van de eigen kracht en in verbinding zijn, zodat het kind durft te kijken naar de mogelijkheden.
Ook hier zullen verschillende werkvormen, passend bij het niveau van het kind en in overleg met het kind, de therapie ondersteunen.
* Spelen met handpoppen: uiten van gevoelens en emoties dmv fantasie
* Met lego - duplo verdriet inzichtelijk maken
* Creatieve werkvormen als tekenen - knutselen - kleien. Als praten lastig is.....
* Eenvoudig en praktisch uitgelegd wat er gebeurd in je hoofd en in je lijf wanneer je te maken hebt met verdriet (psycho-educatie afgestemd op de leeftijd van het kind)
* Met prentenboeken naar verhalen luisteren en kijken. Boeken zorgen voor inzicht en herkenning.

Voor het gezin
Wanneer kinderen bij mij voor therapie komen, bespreek ik met ouders / verzorgers ook de impact ervan in het gezin.
Vaak hebben kinderen het gevoel dat zij alleen ergens mee worstelen. Door dit te delen met ouders en broers / zussen, zoelen ze zich niet alleen staan.
'Delen is helen'

Het is belangrijk om niet alleen oog te hebben voor het kind, maar ook het gezin eromheen!